CHÓR KATEDRY WARSZAWSKO - PRASKIEJ
" MUSICA SACRA"

Musica Sacra" Warsaw-Praga Cathedral Choir

Chór „Musica Sacra” powstał w 2002 roku. Od roku 2004 funkcjonuje jako Chór Katedry Warszawsko-Praskiej. Artystycznym polem działalności Zespołu jest przede wszystkim muzyka sakralna wszystkich epok, ze szczególnym uwzględnieniem repertuaru romantycznego i współczesnego. Zespół z powodzeniem wykonuje także zarówno chorał gregoriański, jak i muzykę gospel. Ma na swym koncie wykonania szeregu wielkich form wokalno – instrumentalnych oraz udział w przedstawieniu operowym.

Współpracując z licznymi agencjami artystycznymi Chór Katedry Warszawsko – Praskiej MUSICA SACRA brał udział w wielu prestiżowych, międzynarodowych festiwalach: Festiwal Kultury Polskiej we Włoszech, XIX Festival des Cathedrales we Francji, Wratislavia Cantans, Laboratorium Muzyki Współczesnej w Warszawie, Gaude Mater w Częstochowie, Festiwal Filmowy i Artystyczny w Kazimierzu Dolnym. Koncertował w USA, Włoszech, Niemczech i Francji. Był gościem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego, Filharmonii Białostockiej, Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, Akademii Finansów i Yamaha Promusica.

Chór "Musica Sacra" zrealizował cykl 20 koncertów z jazzowo-chorałowym „Misterium „Stabat Mater” polskiego pianisty jazzowego Włodka Pawlika. Po serii koncertów w najważniejszych świątyniach w Polsce, projekt ten został zaprezentowany także w rzymskiej Bazylice Santa Maria in Trastevere, przedstawiony dwukrotnie na festiwalach w Niemczech: Wege durch das Land w Schloss Corvay, Altstadtherbst w Duesseldorfie oraz opublikowany na zadedykowanej Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi Wielkiemu pierwszej płycie CD zespołu (MSE 001), która została uhonorowana nagrodą Fryderyk 2005.

Zespół ma na swym koncie nagrania radiowe i telewizyjne, w tym zrealizowane przez TVP widowisko muzyczne poświęcone pamięci Jana Pawła II. Dyskografia Chóru obejmuje łącznie pięć płyt CD. Trzy z nich otrzymały prestiżowa nagrodę przemysłu fonograficznego Fryderyk. Są to oprócz wspomnianej wyżej: nagrana z Ravel Piano Duo i pianistą Marcinem Łukaszewskim płyta Liebeslieder-Walzer Johannesa Brahmsa która zawiera także duety Feliksa Mendelssohna (MSE 002) oraz płyta „Arcydzieła Muzyki Chóralnej” z kompozycjami Góreckiego, Kilara (world premiere recording), Tavenera, Pärta i Vasksa (MSE 003). Kolejna płyta z udziałem Chóru - to CD z zapisem koncertu, który odbył się w warszawskim studiu Polskiego Radia im. W. Lutosławskiego. Zarejestrowano na niej wykonanie „Dies Irae” Mariana Borkowskiego (MSE 011 i MSE 020). Płyta została uhonorowana nagrodą Fryderyk 2006 w kategorii Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej. Najnowsza, szósta płyta zespołu - Gorzkie żale Stanisława Moryto - ukaże się w roku 2009 (MSE 019).

Chór współpracował z wybitnymi polskimi zespołami. m.in. z Polską Orkiestrą Radiową pod batutą Piotra Borkowskiego i Jana Łukaszewskiego, Łomżyńską Filharmonią Kameralną pod batutą Jana Miłosza Zarzyckiego i Concerto Avenna pod batutą Andrzeja Mysińskiego oraz solistami: Iwoną Hossa, Anna Mikołajczyk, Bożeną Harasimowicz, Bernadettą Grabias, Joanną Woś, Urszulą Kryger, Jacekiem Laszczkowskim, Rafałem Siwkiem, Dariuszem Machejem, Robertem Cieślą i Ryszardem Cieślą, Leszkiem Skrlą, Janem Bokszczaninem, Przemysławem Firkiem. Dokonał prawykonań utworów Witolda Lutosławskiego, Stanisława Moryto, Joëla Merah z Francji oraz kompozytorów południowoamerykańskich: Borisa Alvarado (Chile) i Daniela Luzko (Paragwaj).

W roku 2006, na VII Międzynarodowym Konkursie Chórów Katedralnych we Francji, Zespół został uhonorowany Nagrodą Miasta St. Quentin za najwybitniejszą kreację muzyki współczesnej. Rok 2007 rozpoczął się zaproszeniem Chóru przez Paderewski Symphony Orchestra do udziału w wystawieniu opery „Straszny Dwór” St. Moniuszki w USA, na deskach Rosemont Theatre w Chicago.

Chór Katedry Warszawsko-Praskiej Musica Sacra działa w ramach Instytutu obejmującego: „Międzynarodowy Konkurs Kompozytorski „Musica Sacra”, Międzynarodowy Festiwal “Musica Sacra w Katedrze Warszawsko-Praskiej” oraz wydawnictwo „Musica Sacra Edition”. Koordynatorem działalności Instytutu jest Stowarzyszenie “Musica Sacra”. Dyrektorem artystycznym chóru i pomysłodawcą projektów jest Paweł Łukaszewski.

Paweł ŁUKASZEWSKI, kompozytor i dyrygent. ur. w 1968 w Częstochowie. Ukończył Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie, uzyskując dwa dyplomy: w zakresie gry na wiolonczeli: 1992, prof. A. Wróbel i kompozycji (z wynikiem celującym); 1995, prof. M. Borkowski. Studia uzupełniał w Studium Menedżerów Kultury przy Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (dyplom – 1994) oraz w Podyplomowym Studium Chórmistrzowskim przy Akademii Muzycznej w Bydgoszczy (dyplom – 1996; z wynikiem celującym). Brał udział w Kursie Muzyki Komputerowej w Warszawie (1992), oraz w Kursach dla Młodych Kompozytorów w Kazimierzu Dolnym (1992, 1993), a także w Letnich Kursach Muzyki Współczesnej w Krakowie (prof. B. Schaeffer) (1993). Jest pracownikiem Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina: od 1996 – asystent, od 2001 – adiunkt, od 2002 – kierownik Pracowni Kontrapunktu, 1997-2005 Sekretarz Katedry Kompozycji. W 2000 uzyskał stopień doktora sztuk muzycznych w zakresie kompozycji; promotor: prof. M. Borkowski, a w 2007 doktora habilitowanego w AMFC w Warszawie. W 2003 i 2006 został zaproszony jako visiting profesor do Chile i Argentyny.

Otrzymuje liczne polskie i zagraniczne zamówienia twórcze (Japonia, Niemcy, W. Brytania), był stypendystą m.in. Urzędu Miasta Częstochowy (1991-92), Fundacji im. prof. B. Suchodolskiego (1995), Funduszu Promocji Twórczości przy Ministrze Kultury i Sztuki (1996) i Stowarzyszenia Autorów ZAiKS (1996 -1999, 2001-2007).

Jest laureatem licznych nagród i wyróżnień na konkursach kompozytorskich: 1988 – I nagroda na Konkursie w Łomży, 1988 – wyróżnienie na Konkursie na utwór o treści religijnej w Krakowie, 1994 – II nagroda na II Forum Młodych Kompozytorów w Krakowie, 1994 – wyróżnienie na Konkursie im. T. Bairda w Warszawie, 1994 – I nagroda na Konkursie Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie, 1996 – wyróżnienie na Konkursie Kompozytorskim im. F. Nowowiejskiego w Warszawie, 1996 – II nagroda na Konkursie im. A. Didura w Sanoku, 1998 – II nagroda na 27 Międzynarodowym Konkursie Florilege Vocal de Tours we Francji, a także: 1995 – Nagroda Prezydenta Miasta Częstochowy za twórczość kompozytorską i jej artystyczną dojrzałość, 1998 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, 2005 – Nagroda Rektora AMFC; 2006 – Nagroda św. Brata Alberta za wybitne osiągnięcia kompozytorskie, dyrygenckie i organizacyjne; z Chórem Katedry Warszawsko-Praskiej „Musica Sacra”: 2005 – FRYDERYK za album trzypłytowy; 2006 – Nagroda Miasta St. Quentin za najlepsze wykonanie muzyki współczesnej na VII Międzynarodowym Konkursie Chórów Katedralnych we Francji, 2006 – FRYDERYK.

Utwory P. Łukaszewskiego wykonywane były na ponad 100 festiwalach w kraju i za granicą m.in.: w Anglii, Argentynie, Belgii, Białorusi, Chile, Chinach, Czechach, Danii, Francji, Hiszpanii, Islandii, Izraelu, Kanadzie, Korei Południowej, Litwie, Luksemburgu, Malcie, Meksyku, Mołdawii, Monaco, Niemczech, Peru, Rosji, Rumunii, Szwajcarii, Ukrainie, Urugwaju, USA, Watykanie, we Włoszech i są zarejestrowane na ponad 55 polskich i zagranicznych płytach CD (m.in. Acte Préalable, Polskie Nagrania Edition, DUX, Musica Sacra Edition, Signum Records). Siedem z nich otrzymało nominację do Nagrody „Fryderyk”, w tym jedna (I Kwartet smyczkowy, wyk. Kwartet DAFÔ, DUX 0142) została uhonorowana tą nagrodą. Ponad 30 jego utworów zostały wydanych przez PWM Kraków, Edition Ferrimontana (Niemcy), Edizioni Carrara (Włochy), Lorenz Corporation (USA), Choris Mundi (Niemcy). Niemal wszystkie jego kompozycje zostały zarejestrowane i prezentowane przez liczne rozgłośnie radiowe i telewizyjne.

W latach 1992-1993 był sekretarzem Koła Młodych ZKP, 1995 - 2007 Sekretarzem Zarządu Stowarzyszenia i Dyrektorem Organizacyjnym Międzynarodowego Festiwalu Laboratorium Muzyki Współczesnej, a od roku 2000 – prezesem Stowarzyszenia Musica Sacra. Jest członkiem ZAiKS (w Zarządzie Sekcji A) i Prezydium Rady Akademii Fonograficznej. Zasiada w radach artystycznych festiwali m.in. Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Sakralnej Gaude Mater w Częstochowie. Bierze udział w pracach jury konkursów kompozytorskich, m.in. Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego Musica Sacra, którego jest pomysłodawcą i organizatorem. Jest dyrektorem Chóru Katedry Warszawsko-Praskiej „Musica Sacra”, Międzynarodowego Festiwalu „Musica Sacra w Katedrze Warszawsko-Praskiej” i Wydawnictwa płytowego Musica Sacra Edition.

W ostatnich latach twórczość P. Łukaszewskiego zyskała znaczącą pozycję w Wielkiej Brytanii. Jego utwory są wykonywane i prawykonywane przez renomowane zespoły chóralne z Londynu i Cambridge (The Holst Singers, BBC Singers, Trinity College Choir, Tenebrae, Britten Sinfonia, Polyphony) pod dyrekcją uznanych dyrygentów: Stephena Laytona i Nigela Shorta. Niedawno ukazała się na rynku angielskim płyta w firmie Signum Records, nagrane są dwie płyty autorskie z jego kompozycjami dla wytwórni Hyperion.

RECENZJE

styczeń 2005

Katarzyna Musiał, „Muzyka21”

Nastrój kontemplacyjny w sposób bezbłędny przejął i pogłębił Chór Kameralny „Musica Sacra” pod dyrekcją Pawła Łukaszewskiego, zaskakując nas nie tylko doskonałością interpretacji, ale przede wszystkim sprawnością wokalną i estetyką niezwykle wyrównanego, intensywnego brzmienia poszczególnych głosów. Zaprezentowane przez warszawską grupę wokalną, w dużej mierze neotonalne, sakralne kompozycje twórców współczesnych, układając się w pewną logiczną całość, nieuchronnie wyprowadzały zgromadzoną publiczność ze stanu kontemplacyjnego w swoisty stan dziękczynnej adoracji.

17-04-2003,
Aneta Oborny (Gazeta Wyborcza)

W świątynnym półmroku, w blasku świec, odziany w czarne zakonne habity Warszawski Chór Kameralny Musica Sacra pod kierunkiem Pawła Łukaszewskiego oraz pianista i kompozytor Włodek Pawlik wykonawczą maestrią tkali dźwiękową szatę "Stabat Mater", które swą urodą i uduchowieniem dotykało absolutu.

Od czasów, gdy hiszpańscy benedyktyni z Silos nagrali w początku lat 90. lat album z chorałem gregoriańskim, rozpoczęła się jego niezwykła kariera. Wkrótce Jan Garbarek wydał swoje oryginalne i wielce dyskusyjne "Officium" - kompilację m.in. chorału z quasi-jazzowymi improwizacjami saksofonu - otwierając nowe perspektywy Polihymni. "Stabat Mater" Pawlika w sposób oczywisty budzi skojarzenia z pomysłem norweskiego saksofonisty. W sensie dźwiękowego zamysłu nie jest więc w pełni oryginalne, ale sposób jego realizacji nadzwyczajny. Mistyczno-filozoficzny bagaż jego dialogów z chorałem dodaje im głębi; Garbarek prowadził nas w Kosmos, Pawlik prowadzi do Boga.

U progu Triduum Paschalnego kompozytor po raz kolejny wiódł publiczność ścieżkami swojej wyobraźni. W ośmiu częściach misterium, ułożonych na wzór mszy świętej, statyczny, prosty chorał, w swym brzmieniu jakże naturalny, i żywa, subtelna tkanka fortepianowych impresji jazzowych zespalały się w absolutnej harmonii, przenosząc słuchacza w inny wymiar, w metafizyczną rzeczywistość. Chóralne głosy: męskie i żeńskie, piękne, czyste, nasycone brzmieniem, modlitewnym szeptem, to znów prostym śpiewem uciszały serca, snując kontemplacyjną aurę. Fortepianowe tony zaś, misternie tkane odcieniami różnych emocji, lekkie jak powiew wiatru, były niczym światło prawdy przenikające klasztorny mrok. Wreszcie surowe wnętrze kościoła św. Józefa znakomicie komponujące się z charakterem utworu i nastrój Wielkiego Tygodnia sprzyjający religijnym refleksjom. Trudno o więcej atutów. Komu nie udało się oderwać od przedświątecznej krzątaniny, niech żałuje. Uznania dla pomysłodawcy.

Koncert odbywał się pod patronatem biskupa ordynariusza Kazimierza Ryczana oraz prezydenta Kielc Wojciecha Lubawskiego.

12-09-2003,
Adam Domagała (Gazeta Wyborcza)

Wratislavia Cantans: po misterium "Stabat Mater" Włodka Pawlika
To nie był koncert, o którym można powiedzieć, że był dobry albo zły, że artyści grali i śpiewali lepiej lub gorzej...

Gregoriańsko-jazzowe misterium "Stabat Mater", we Wrocławiu zaprezentowane w czwartek, w drugą rocznicę zamachu terrorystycznego na World Trade Center, w wykonaniu pianisty i chóru Musica Sacra umyka klasyfikacjom i ocenom. Jest propozycją oryginalną i trudną w odbiorze, wymagającą nie tylko muzycznej wrażliwości, ale i wyobraźni, która dotyka duchowych intymności.

Łatwo wskazać źródła, z których czerpał Włodek Pawlik, wymyślając swoje misterium. Chorały gregoriańskie i muzyczny impresjonizm, odległe od siebie o stulecia, są częścią europejskiej kultury - nawet jeśli znaną powierzchownie, to na pewno rozpoznawalną. Są też światami, których tak naprawdę połączyć się nie da. Średniowieczna monodia to asceza i samoograniczenie. Nieuchwytny, osuwający się poza tonalność impresjonizm to manifestacja artystycznego "ja".

Pawlik, jazzowy improwizator z krwi i kości, nie łączy więc tych światów. Chorał, wydobyty z zakurzonego kodeksu, pozostaje sobą, zyskując tylko harmonijne wsparcie fortepianu - może nawet zbyt gładkie, zbyt pokorne. Dopiero gdy chór milknie, pianista ucieka w wielominutowe, pozornie całkiem oderwane narracje. A po nich znów bardzo uważnie wsłuchuje się w łacińskie słowa, znów "tylko" wtóruje chórowi, uzyskując niekiedy efekt, który na własny użytek nazwałem "gregoriańską piosenką".

W czwartek całość zabrzmiała w Bazylice św. Elżbiety prawie tak dobrze, jak na nagranej kilka lat temu płycie. Wrocławskie misterium szalenie efektowne i sprawnie przez artystów wykonane, nie miało niestety ujmującej surowości nagrania z sanktuarium Matki Bożej Tuchowskiej, gdy u boku pianisty nie stali zawodowi śpiewacy, a autentyczni mnisi i mniszki.

Uciekam za to przed odpowiedzią na pytanie, czy takie "Stabat Mater" można porównywać z innymi realizacjami słynnej sekwencji. Misterium Pawlika i chóru Musica Sacra to nie tylko dyskusyjne przeżycie artystyczne, ale przede wszystkim zaproszenie do refleksji o kilku ważnych sprawach, której nie przeszkodził... ogień, który nagle wybuchł u stóp pianisty. Na szczęście szybko ugaszony.

DEKRET
Abp Leszka Sławoja Głódzia
powołujący Chór Katedry Warszawsko - Praskiej

Recenzja płyty CD AP 0083, Adolpho, Vesperae in F

Witold Paprocki, Ruch Muzyczny nr 3, 2004

Jednogłosowe ustępy, dopełniające kontekst liturgiczny, powierzone zostały zespołowi chorałowemu „Musica Sacra”. Estetyka śpiewu jaką zaproponowali jest bardzo naturalna, prosta acz uduchowiona, nie hołduje w wyraźny sposób żadnej z popularnych obecnie koncepcji wykonawczych chorału, dzięki czemu zachowuje pożądaną neutralność, wpisując się bardzo dobrze w całość.

Lucis Creator optime - fragm. (930 Kb)
Antyfona do Magnificat - (269 Kb)